Dinsdag 12 juli.
Vanochtend doen we lekker kalm aan. Karin is als eerste wakker en gaat bij het winkeltje bij de receptie lekker Starbucks koffie halen en wat lekkere croissants en vruchtenmuffins. Op het balkon ontbijten we gezellig terwijl het zonnetje op de rotsen schijnt.
Als iedereen aangekleed is, gaan we op stap naar Zion. We stappen in de shuttlebus, die voor het hotel stopt en ons in vijf minuten naar de ingang van het park brengt. Peter gaat met Jin nog even snel terug want we zijn ons NP kaartje vergeten. Bij de ingang nemen we de shuttlebus van Zion en rijden mee tot de laatste halte, waar de Riverside trail begint. Dit is een eenvoudige wandeling langs de Virgin River dieper de canyon in. Met twee kinderen is zo'n eenvoudige wandeling toch een hele gebeurtenis. Maaike ontdekt al snel een hert en als Jin zachtjes gaat zingen komt het langzaam dichterbij tot op zo'n drie meter afstand. Al snel ziet Maaike in de verte een heel jong hertje lopen, maar dat blijft op veilige afstand. Jin is goed in hagedissen en salamanders spotten. Ook komen we regelmatig eekhoorntjes tegen. Halverwege staat een ranger met informatie over roofvogels, spinnen en wespen. Jin mag even helpen met twee andere kinrderen om aan te geven hoe groot de vleugels van een condor zijn.
Aan het eind van het pad begint het punt waar je alleen door het water verder kan. (Gateway to the Narrows). Hele volksstammen doen dat, gewapend met stokken en waterschoenen. Ook een aantal zonder stok met een dure camera om de nek. Niet echt slim, want er schiet er een onderuit op de spekgladde stenen, dag camera!. Wij gaan hier niet verder en nemen het pad weer terug.
We hebben wel trek dus we nemen de shuttle naar Zion Lodge en eten buiten in de schaduw een broodje en patatjes. We tappen de flesjes water weer vol, want we drinken behoorlijk. Het zonnetje schijnt en het is aardig warm aan het worden. We steken de weg over en beginnen met de Emerald Pool trail. Het pad gaat pittig omhoog, maar het is geen lange tocht. Al snel komen we bij een ruime overhangende rots waaronder zich Lower Emerald Pool bevindt. We worden lekker nat want hele dunne watervalletjes vallen van de rand van de rots vlak bij het pad. We kunnen achter de waterstraaltjes langs lopen.
De meiden willen nog een klein stukje verder en we klimmen omhoog naar Middle Emerald Pool. Die is inmiddels erg klein zo in de zomer. Een aantal werkers is daar bezig met het verstevigen van de rotswand. Kortgeleden zijn daar rotsen naar beneden gekomen. Een gedeelte van de trail is ook afgesloten. We lopen weer naar beneden. Het wordt steeds warmer en Maaike en Jin gieten de flesjes water leeg boven hun hoofd. We tappen bij de lodge de flesjes weer vol en nemen de shuttle naar Weeping Rock.
Een kort pad, flink omhoog, leidt naar een brede, ondiepe inham. In de inham stroomt water vanuit het plafond op diverse plekken, met name aan de rand. Het gesteende is poreus en water van grote hoogte komt door de rotsen naar beneden. Het lijkt inderdaad alsof de rotsen huilen. We koelen lekker af onder de waterdruppels. Jin vindt een klein stroompje vlak bij de grond en maakt onze petten lekker nat. Dat koelt lekker af op ons hoofd.
Het is wel genoeg voor vandaag. We pakken de shuttle en rijden weer naar het begin van het park. Daar stappen we weer op de shuttle van Springdale en al snel zijn we weer bij het hotel. Heerlijk dat we zo dichtbij zitten. We duiken lekker het zwembad in. De meiden houden het lang uit, het is al ruim na 6 uur als we ze er uit halen.
We lopen 's avonds naar de "Spotted Dog", een aanbevolen restaurantje. Heerlijk en heel gezellig eten we daar. De kinderen eten behoorlijk veel, hongerig van de activiteiten van vandaag. We lopen nog even door het dorpje. Er is een o.a. een soort galerie met allerlei vormen windmolens. Het blijft helaas bij kijken alleen, als we de prijzen zien.
In het hotel kijken we even naar de tv, lezen, puzzelen en ds'en met koffie en limonade. Lekker even niksen na een warme, vermoeiende, maar bijzonder leuke dag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten